در از هم گسیختگی آسمان
پرنده ای
به هوای پرواز
از حوصله ی قفس
سر رفت
میله های پوسیده ی انکار
در اضطرابی بینابین
کلید پریدن را
بر انعکاس رهایی
حکاکی می کرد
آسمانِ از هم گسسته
به هوای پرنده ای
که پرواز را
در آغوشش اعتراف کند
آخرین
بال زدن را
به آتش کشید
شاید گلستانی از لاله ها
«پرواز را به خاطر بسپارد،
پرنده که، مردنی ست»



#بهــاره‌طــــلایــی

❄️@sedayman_shearman❄️
http://baharetalaei.blogfa.com